माझ्या कविता

मृदुंग वाजे धानधानधा सृष्टी थिरकत तातातीरीकीट किनकिन तीनतीन भावसमाधी श्वास वाहतो तीटधीटधीटधीट उचंबळे धाधेतत्ता हृदय कीटतकतिरकीट अंग शहारे दींदींदींदीं खळखळ पाणी   गीगीतीटगीगीता वाहती वारे भजन टिपेला धिंनधिंधिंना हृदय स्पंदने धेतधेतधेतधा झिंगून मस्तक तींनानाना ना नाकत्ततीरीकीटतकताकेतीरीकीट धाधाधाधा दींदींतीरीकीटतकताकेतीरीकीट धाकिन धाकिन नाद गुंजतो वनावनातून तालदेवता प्रसन्न होई धातीट धीटधीट धाधातुं धाधिंधिंधा धाधिंधिंधा नादसुधा तीट कानोकानी नदीतट धीटधीट कंपन पावे तटस्थ धाधा तटिनी

विठ्ठल निधान सुखाचे कोंदण विठ्ठल साधन मुक्तीलागी विठ्ठला कानडा विठ्ठल चोखडा विठ्ठल रोकडा भीमातीरी विठ्ठल कृपाळू विठ्ठल मवाळू विठ्ठल स्नेहाळू भक्तालागी आनंदाचा निधी तुटे भवव्याधी भोग प्रारब्धादी देशोधडी विठ्ठल जाणता विठ्ठल जाणता तरेही नेणता तयाकृपे गुणाचा सागरू सुखाचा आगरु अनाथा कैवारू विठ्ठलची विठूची पंढरी पापाची बोहरी मुक्तीही सत्वरी मिळे तेथे घोष वाळवंटी नको आणि आटी उभा करकटी याचिलागी विठ्ठल सोहळा अखंड सोवळा विठ्ठल सावळा वाळवंटी भाकुनिया कृपा सख्या मायबापा अहर्निशी जपा पांडुरंग पायी विठ्ठलाच्या अर्पियेली काया त्यागियेली माया चरणकमळी

ऐसी करी दया दु:ख जावो लया शुध्द मन काया होई ऐसी ऐसे देई दान आनंदेल मन समाधानी जन होई ऐसे ऐसा देई भाव जगामध्ये देव नाही अनुभाव देई ऐसा ऐसी देई शक्ती जगावरी प्रीती तुझ्यावरी भक्ती राहो ऐसी मोहू दे मन माझे मन मोहना तुझा मोह शाश्वताचा आणि काही ना

हात दे ना हाती खुणा जीवातल्या सांग ना भेट मला कडाडून दोन अश्रू सांड ना तुझी माझी मैत्री कशी या जगाला सांग ना एक दिवा दोन वाती एक तेज भावना दूरदेशी जाण्याच्या नको करू वल्गना मैत्री ही अशीच राहो असे काही माग ना गप्प गप्प नको राहू काहीतरी बोल ना हृदयात हुंदका कैद आहे खोल ना अश्रू नेत्र काठी आला खुला खुला सांड ना जाण्याआधी एकदाच माझ्याशी भांड ना

कुठे सूरफाट्याची बेभान मस्ती कुठे उंडगा खेळ चेंडूफळीचा कुठे दांडगा दांडू पळवून रानी घेई जीव त्या इवल्याश्या विटीचा कुठे रंगढंगी फुले तेरड्याची तिळाची जुईची आणि डेलियाची कुठे तुळशीच्या विवाहाप्रसंगी नटे इवलीशी वधू ही रवीची         कुठे रानमेवा हाती चिंच बोरे कुठे दाट रानात हुंदाडणे कधी मोरपिसे करावीत गोळा कधी गार डोहातले पोहणे कधी सांजवेळी निनावी खुणांचा उमाळा मनातून दाटून येतो कुठे मिणमिणता दिवाही जीवाला पुन्हा बाल्यकाळात ओढून नेतो उन्हाळी जरी शुष्क झाडे तरीही बहरतो तया खालचा एक वाफा अजूनही आठवणीत माझ्या रडतो मुक्यानेचं परसात चाफा

कधी मर्म भेदुनी  आरूढ व्हावे कधी वर्म जाणोनी  खाली झुकावे महासागरेही ती  न येती कामा निखारा बनुनी  रवीला भिडावे तलवारी भालेही  न येती कामा गिरीचे होऊनी  गिरीला लंघावे महापुर येता  वाहताती वृक्ष तेथे तृण होऊनी  खाली झुकावे कधी तप्त व्हावे  हसावे रुसावे परिस्थिती ती  जाणोनिया जगावे

नजर वाकडी ठेचू छिन्न करू श्वापदा देशदेवता आम्हा प्रिय असे सर्वदा ||धृ|| भ्रष्ट नतद्रष्ट दुष्ट नष्ट झाले स्पष्टही श्रेष्ठ इष्ट भरतभूचे लोक एकनिष्ठही ओतप्रोत तेज ज्योत पोत देतसे ग्वाही भरतभूमी सज्ज आहे झुंजण्यास आपदा ध्यास श्वास ध्येय गान  वाण भान एक ते स्तवू गावू लवू नेऊ गगनी स्वतंत्रते अग्न गेही ठेवू मग्न होऊ दास भगवते भग्न करु शत्रूरिपू पदोपदी खुपदा

मनगट अजुनी कोवळे ना आधार कुणाच्या हाताचा  परिस्थितीवर पाय देऊनी किल्ला बांधतोय स्वतःचा घडवतोय एक एक चिरा आणि घडतोय स्वतःही भविष्यात हे चिरे फिरवतील माझ्या विचारांची द्वाही जगरहाटीत राहून मी बदलू पाहतो जगाला दगडावरती तासत बसलो दगडाने मी दगडाला आहे रानी एकटाच सोबत निशब्द शांतता काम माझे वेगाने आरामाला संथता यशापयश मनात भीती उधळलो तरी चौखूर ऊन आहे सोबतीला प्रकाश आहे दूर दूर