Skip to main content

मनगट अजुनी कोवळे
ना आधार कुणाच्या हाताचा 
परिस्थितीवर पाय देऊनी
किल्ला बांधतोय स्वतःचा

घडवतोय एक एक चिरा
आणि घडतोय स्वतःही
भविष्यात हे चिरे फिरवतील
माझ्या विचारांची द्वाही

जगरहाटीत राहून
मी बदलू पाहतो जगाला
दगडावरती तासत बसलो
दगडाने मी दगडाला

आहे रानी एकटाच
सोबत निशब्द शांतता
काम माझे वेगाने
आरामाला संथता


यशापयश मनात भीती
उधळलो तरी चौखूर
ऊन आहे सोबतीला
प्रकाश आहे दूर दूर



Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती