Skip to main content
का धुंद बागडसी
धोका नसल्या हरिणी
वाजे शिकाऱ्याची बीन
नको येऊ जा दुरुनी

हे प्रेम नाही सखे
तुझ्या अस्तित्वाची बोली
बाण येऊन करील
तुझ्या देहाची खांडोळी

सावध हो मृगराणी
नको लुब्ध होऊ अशी
झडकरी वनाप्रती
धाव घे तू जीवानिशी

प्रेम बीनीच्या सुरात
छळ बाणाच्या टोकात
प्रेमभंगाची वेदना
खोल घुसेल उरात

गेली भुलूनिया वेडी
सोसाटत आला बाण
तिने हसत ठेवले
प्रेमासाठी मोल प्राण

Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती