पसरुनी घोंगडी

वरी बसे कान्हा

तोंडे झाली वेंगडी

काय म्हणे आणा

आणा तुम्ही शिदोरी

माझियासारखी

वेगळाली ज्यांची

ती काल्याला पारखी

पारखी तो कान्हा

एकएकाच्या शिदोऱ्या

उत्तम त्या घेई

सारे वेगळाल्या बऱ्या

बऱ्या बोले कान्हा

तू घेई घेई मजसी

तुझ्यावीण मज न कुणी

शोभे का तुजसी

तुजसी माझी मैत्री गड्या

तुझ्या मोहे मंतरलो

कुठून आणू शिदोरी

मी घरालाही अंतरलो