Skip to main content
एक जात हे क्षेपक सारे
जातील सत्य अधोगतीला
घुसडू पाहतील शहाणे जे जे
धुळीस मिळतील मातीला

आकाशासम जीवन ज्यांचे
त्यांतील कणभर साधावे
मग ते घाला खुशाल काव्य
तुमचे त्यांच्या नावे

अनुभवल्यावीण किंमत नाही
बोल तुझे हे फोलाचे
चरणरज तू सेवी त्यांचे
हेच या वेळी मोलाचे

चरणरजांकित मुद्रा त्यांची
लाव तू आपल्या भाळी
त्यांच्या नावे काव्य लिहावे
तेच पुरवतील आळी

विश्वही होई उणे जरी
तू तुकी पाहशील तुका
त्यांच्यासमही काव्ये करशील
जरी साधशील कृपा

कर तू काव्ये कितीही तरीही
तत्व एवढे पाळावे
ज्यांच्या नावे लिहितो
त्या संतास पहिले जाणावे 


Comments

Popular posts from this blog

पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
मज जाणवावे जे असे ते जाणिवेपल्याडले जेथ शब्दा नाद स्पर्श श्वास अन गंधाळले मज नेणिवेचा विसर नको अन जाणिवेची जाण हवी ऐहीकाची शाश्वताला जोडणारी नाळ हवी चिदाकारले चित्त हवे मज गलबलणारे मनही हवे विशुद्ध चैतन्याच्या बागा अवनीवरती मनू नवे सोंगाडी मी होऊ कसा अन मुखवट्यात मी राहू कसा सोंगाची मज सवय नको रे ओळख मजला मीच असा उरात कोरड नको उमाळे हृदयाहृदयी बंध हवे प्रेम विशुद्ध, नको आसक्ती आनंदाचे मार्ग नवे   
अर्पण केले ज्यांनी सुखाला स्वातंत्र्याच्या वेदीवरती प्राण ठेविले ज्यांनी त्यांची जाण चला ठेऊ रक्षण करण्या मातृभूमीचे झिजली ज्यांची काया तारुण्य उधळले ज्यांनी त्यांचे भान चला ठेऊ स्वातंत्र्याचा तरुवर ज्यांनी रक्तसिंचने जपला आयुष्य वेचिले ज्यांनी त्यांचे गुण चला गाऊ लौकिक राखण्या देशाचा लौकिक आपला सांडला देह समर्पिला ज्यांनी त्यांचा मान चला ठेऊ   स्वातंत्र्याचा विचार आणि विचाराच्या स्वातंत्र्याची बीजे पेरली ज्यांनी त्यांचे वाण हाती घेऊ