Skip to main content
चंद्रावानी रूप तुझ
माझ्या उमललं डोळ्यात
चांदण्याचं प्रेम सारं
माझ्या उतरलं मनात
ओठांवरी गालावरी
हास्य फुलांचं खळखळलं
ते पाहताना हळू
हृदय आभाळ गलबललं
उर्मींचा त्या पाउस आला
प्रेमसरी कोसळल्या
जमिनीच्या मृद्गंधानं
आठवणी उसळल्या
थेंब झेलत अंगावरी
मोर नाचेल वनात
भंगलेल प्रेम माझं
तुझ्या रुजेल मनात
वेगळालं तुझं-माझं
झालं होतं जे वळण
भूमी पाऊसधारागतं

पुन्हा येऊ दे जुळून

Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती