Skip to main content
लाही लाही होते अंगाची
ऊन असे वर कोसळलेले
सृष्टीमधील सृजनाचेही
संतुलन का ढासळलेले

बावी-कूप नद्याही आटल्या
कुठून ना कळे पाणी आणावे
इतका पाऊस पडून सुद्धा
का लागे थेंबास झुरावे

वणवण फिरती दाट उन्हाळी
भगिनी पाण्यासाठी
देह तापले उन्ही करपले
एका थेंबासाठी

करवंदीच्या जाळी-वनांतून
अंगी उठती ओरखडे
तप्ततापल्या हंड्यावरही
थेंब ओतला असा चरफडे

त्या थेंबाचे महत्व जाणे
वणवण फिरणारी बाई
पाणी नासुया तुम्ही आम्ही
देणे घेणे काही नाही

Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती