जीवन बिंबे

जळी कशी फसलेली

की स्फटिकामध्ये

प्रकाशकिरणे अडली

ही पायवाटही

पायाला डसलेली

जी दिशा दाविते

सुख जिथे नसलेली

ध्येयहीन हा

भणाणणारा वारा

सत्याविण हा

सृष्टीचाच पसारा

जळ ओंगळवाणे

पायांतून गुरफटे

जिणे भोंगळवाणे

असे मानसी वाटे

कधी तरल मनाला

नावड फाटा फुटे

आणि आवडतेही

दिव्य मनी कोंदटे