Skip to main content
आला सोसाट्याचा वारा
धूळ टेकली अंबरा
झाडं हालली डूलली
नाही पाचोळ्याला थारा ...

थरथर झाली काया
बुंध्यासहित झाडाची
वारा झटून घुसला
पानं झाली पाचोळ्याची ...

अवजडलेली काया
गेली धुळीत माखून
ढग भलं थेंबारलं
आलं नभात दाटून ...

भरकटली पाखरं
वाऱ्यासंगं झोकांडली
जवा चातकाची तान
डोळ्यांतून वोसंडली ...
   
थयथया नाचं मोरं
पीसं वाऱ्यात झोकून
सृष्टी न्हाली कोंभावली
बुंथ लाजंची फेकून...  

Comments

Popular posts from this blog

पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती