शुष्क ओठांतून सांग ना

गीत प्रीतीचे कसे म्हणावे

मीच न माझी उरले आता

सांग कुणा आपले म्हणावे

मोडल्याचे दु:ख अंतरी

पुन्हा सांग ना का मांडावे

फसले गेले एकदा मी

काय त्या दुनियेत रमावे

गंधिलेल्या या फुलाला

काय कुणी देवा अर्पावे

पोळल्या जिव्हेने सांग ना

मधुर काय कसे चाखावे

दशदिशांनी कानीकपाळी

ओरडून मजला सांगावे

रडत कुढत अंतरीही

मी आता मजला दोषावे

अग्न भडके अंतरी हा

त्यात मीच मला जाळावे

वाटती ही दु:खे मजला

क्षण काळाचे स्वप्न असावे