Skip to main content

ओठ कालचे शब्द नवे
नयन कालचे भाव नवे
नाते कालचे बंध नवे
हृदय कालचे प्रेम नवे

हात कालचे नव्याचं रेषा
मने कालची नव्याचं आशा
वाट कालची नव्याचं दिशा
शब्द बोलती नव्याचं भाषा
 
गीत उमटले असे सुरांतून
झंकारले दोन्ही हृदयातून
निज प्रेमाच्या लहरी दाटून
ओळख पटली मग स्पर्शातून

भणाणला मग शांत वारा
छेडू लागला नदी-किनारा
पळू लागला अवखळ तारा
चांदण्यांचा होई पसारा

विरघळले ते भाव करारे
कुशीत घेती धाव आसरे
वाहू लागले मंद वारे
झळाळले तारांगण सारे




Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती