Skip to main content

चवी न फुटकळ असती माझ्या
ध्यास आसेतुहिमाचालाचा
कवी न अटकळ बांधण्याचा
ब्रम्हांडाच्या आपोषणाचा

जोडले जे वेगळाले
कधीच नव्हते झाले ते
घटाकाश तुट-फुटोनी
आकाशाशी जडले नाते

हरवले नव्हतेच काही
हरवल्याचा भास होता
समरसतेला अडचण फक्त
मी अन माझा श्वास होता

सतत अविरत ध्यासाने
मन आताशा पालटले
तेच डोळे तीच दृष्टी
फक्त बघणे वेगळे

तीच वही अन लेखणीही
तोच मी अन तेच शब्द
मात्र हाताशी आज माझ्या

जिंकिलेले हे प्रारब्ध

Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती