Skip to main content

अभंग म्हणुनी तमाशातली
गाणी सुरात गावी
सूर्य उगवला घुबड तरीही
आम्हा वाटा दावी

वागणे आमचे पाहून स्वर्गी
चिंता करिती संत
डोळसपणा गेला यांचा
थोर करिती खंत

वैभव त्यांचे पाहोनिया
डोळे दिपुनी जावे
त्यागमूर्ती तुकया आम्ही
सोयीस्कर विसरावे

अंगणातली तुळसही त्यांनी
गाय बनुनी खावी
मंदिरातली मदिरा आम्ही
तीर्थ म्हणुनी प्यावी

विकत घेती मान-मरातब
तसेच आदर सत्कार
हा शेपटावर पाय दिला मी

खुशाल टाका फुत्कार

Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती