भूप नृप भूपाल नृपती

आणिक पृथ्वीपती

सूर्यकिरणांपरी जयांची

जगी फाकली कीर्ती

मद्कीर्तीचा सुगंध पसरे

समीरण सांगे कानी

सौंदर्यावरी लुब्ध होऊनी

तटस्थ झाल्या तटिनी

पराजित अरिरिपू भाकिती

करुणा पायांवरी

आले परी ते नम्र होऊनी

वरावया ही नारी

अधर सुंदर कोदंडासम

वसन वैष्णवीपरी

तडितेसम ती चाले चपला

धडधड झाली उरी

वाट देऊनी तरंगिणीला

कित्येक फुटले मेरू

कार्मुकधर ते कामुक झाले

धैर्याचे डोंगरु