पर्वताच्या पलीकडे

तो किल्ला कातळ वस्तीत

पाऊल चुकता राजकुमारा

मृत्यू भेटे निश्चित

दैवगती ना चुकली कोणा

शत्रू लोटला महाभयंकर

तुंबळ भिडली शस्त्रे अस्त्रे

त्वरे माजला भयाण संगर

पराक्रमी तो राजा होता

शत्रूंवरती तुटून पडला

झाला किंतु महापराजय

वीरगती तो रणी पावला

या डोळ्यांनी पाहिले मी

कितेक जळते देह

राजवाडा दग्ध उपवने

प्रासाद जळते गेह

भग्न भासतील कितेक वाडे

कितेक कबरी किती सांगाडे

वेशीबाहेर हटकून मिळतील

मरीआईचे भयाण गाडे

गवताचे पाते ना उरले

ना राज्य ना उरला राजा

प्रारंभ शून्यातुनी आता हा

तू कुमार अन मी प्रजा