कल्पतरू महावृक्ष जरी का

इच्छेवीन ते नच फळती

परी काही वृक्ष भूतळी

अव्यक्त मनही जाणती

मनीचा क्षणी भाव प्रगटता

चिंतामणी तो होतो देता

एक मणी जो वसे भूतळी

इच्छेवीण होतो पुरविता

कर्ण असो वा शिबी राजाही

दानशूर तो असो बळी

मागितल्यावीण कुणी न दिधले

अजूनही या भूमंडळी

तरी तरी या मर्त्य मंडळी

एक आहे पहा नवलाई

मागितल्यावीण सर्वही देते

जग हे म्हणते तिजला आई

मागितल्यावीण जाते पुरवीत

अशी आईची अगाध माया

देव देव तू करीत का रे

तीर्थे फिरसी भ्रमसी वाया