प्रिये रंगढंग तुझे पाहताना

सखे गुंतलो मी गडे त्याक्षणी

तुझे पाहताना निळेशार डोळे

मी आकंठ न्हालो मनापासुनी

तुला स्पर्शताना मी झालो किनारा

तुझी ओढ मजला अशी राहिली

तू दूर जावे आणि जवळ यावे

कधी सुख व्हावे कधी काहिली

जलांतून तुझ्या मी डोकावलोही

परी त्यातूनी काही नाही कळाले

दिली मी बुडी खोल ही अंतरंगी

हाताशी तरी काही नाहीच आले

तू सावली माझी होतीस मान्य

मिसळलीस माझ्या तू देहात जेव्हा

जपावे तुला वाटलेही परंतु

उन्हे ऐन रंगात होती ग तेव्हा

कशी तू आनंदी मला भेटताना

कळले प्रिये आज हे ना मला

मी सुन्न होऊनी हृदयात जळतो

फसवणे तुला माफ नाही मला