Skip to main content
स्वरसाधनामंचकी
दाटून मेघ यावा
तंबोऱ्यातल्या सुरांचा
हा आसमंत व्हावा

सूर एकटाच जोगी
त्याचीच मोहिनी घ्यावी
दुजा चढ-उतरता
बंदिश त्याची व्हावी

हर एक आघातामाजी
व्हावी जिवंत शाई
पाऊस झोडपे कळी
उमलून यावी जाई

फुलपाखराची रुंजी
आवर्तनी दिसावी
जपमाळ मेरुस्थानी
ऐसीच सम असावी

की सूरदेवताही
यांच्या असेल भजनी
स्वरसप्तकाजिव्हाळा
आवाज भीमसेनी  
 
स्वरावलीवर स्वराचा
स्वरसाज अर्थगर्भ
मन-कान एक व्हावे
हे संगीताचे मर्म


Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती