Skip to main content
कुणी का ओढावी
काळी गच्च झापडे
जळी तरंगतेय
शांत कुणाचे बछडे

कुठे ढीग-कचऱ्यात
सडे मानवी भ्रुण
नरकी खपतील पालक ऐसे
लंपट खुनी निर्घृण

कधी उंचावरूनी
फेकिती तान्हा गोळा
तो छिन्नविछिन्न 
देह जसा पाचोळा

कर्तुत्वाने हीन पिता की
चारित्र्यशून्य माता
संवेदनाहीन कशी माणसे
वत्सलभावही कोता

माणसामधील माणूस जेव्हा
अशा प्रकारे लोपे
कशी फिटतील कुणी सांगावे

अशी भयानक पापे 

Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती