Skip to main content

नको नको असे हाथ
कधी सोडतील साथ
दे रे ऐक्याची भावना
आणि एकोप्याचे गीत

नात्यामधला विश्वास
असा अखंड राहू दे
तिच्या डोही अंतरंगी
मला स्वच्छंद डुबू दे


हृदयामधील भावना
अशी असावी प्रेमाची
हात घे ना हाती मग
नाही पर्वा या जगाची

मी चंद्र तुझा भोळा
तू सखी ग चांदणी
संगतीने स्वप्ने पाहू
करू संसार मांडणी


सखे सावलीत तुझ्या
माझी संपे वणवण
आरस्पानी मन तुझ
माझ्या आयुष्याचं धन

काही नाही आणि इच्छा
तू असता जीवनी
दु:ख काळोख सारून

सुख येईल अंगणी

Comments

Popular posts from this blog

आला सोसाट्याचा वारा धूळ टेकली अंबरा झाडं हालली डूलली नाही पाचोळ्याला थारा ... थरथर झाली काया बुंध्यासहित झाडाची वारा झटून घुसला पानं झाली पाचोळ्याची ... अवजडलेली काया गेली धुळीत माखून ढग भलं थेंबारलं आलं नभात दाटून ... भरकटली पाखरं वाऱ्यासंगं झोकांडली जवा चातकाची तान डोळ्यांतून वोसंडली ...     थयथया नाचं मोरं पीसं वाऱ्यात झोकून सृष्टी न्हाली कोंभावली बुंथ लाजंची फेकून...  
पडू दे भुरळ मनाला मोहू दे क्षणाक्षणाला.. तुझे मीपण अन माझे नाही आणि कुणाला सख्या रे बावरलेल्या रंग दे या मनाला .. साजणा स्पर्शून जा रे राजसा कणाकणाला सडा हा नक्षत्रांचा लागले मी पणाला .. मला पाकळ्यांत घे ना दूर सारुनी उन्हाला साजणा लिंपून जा रे आतुरल्या या तनाला
पथिका घेई इथे विश्रांती  ||धृ|| ऐन दुपारी कुणा शोधिशी गोधने चरती येथे वनाभिसारी इथेच राघू   मैना भिरभिर फिरते तप्ततापल्या तनामनाच्या मिळेल तुजला शांती मंदसुगंधी मोहर, फुलला गुंजारव भ्रमरांचा कामशरासी अनुकूल वारा झुळकला वसंताचा   स्वयंदुती अन प्रेमचंचला पाणी भरण्या येती